ΣΤΙΧΟΥΡΓΗΜΑ
.
Κι αν θα φύγει πρώτα ο γέρος
και θα μείνει η γριά
θα την πάρουνε στην πόλη
όπου ζούνε τα παιδιά.
-----
Κι αν ο γέρος απομείνει
ο καημένος μοναχός
είναι καταδικασμένος
σαν τον κόρμακα κι αυτός.
.
Θωμάς Γόρδης
-----ΕΠΟΜΕΝΟ-----
ΑΠΟ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ
.
Του Κστοδουλου γιαγιες του πιριμεναν
να παρ του δρομου για του Αθανασ`
κι λεγαν μουχαμπετια , μπαιναν... βγαιναν...
κι γναικα τ` κατακοκιν σα κερασ`.
-----
Του γιομα εμφανισκι κι κρουσταλλου
πανου τ` παει κι αρχιζ` να μυξουκλει.
Τα ματια του πατλακια σα του διαολου
ανοιξανε κι αρχινση να τις λει.
-----
Κρουσταλλουμ θμασει τοτε κι σ` πουιατα
που σεριξα απανου στου γιουντζε?
Κι μια φουρα νυχτιατκα κει στη βαλτα
μουναχα μη τη φουστας νιγκλιζε.
-----
Τι λεει μαρη Κρουσταλλου δεν αφκριεμε
ρωτα η βασιλκουδα η πονηρη.
{Σιασιρτσι απ`του πονου τ` τι να λεμε
σκιπαστιτουν γιατι παραλαλει}
"Απο ιστορια του χωριου"
-----ΕΠΟΜΕΝΟ-----
ΑΔΕΣΠΟΤΗ ΜΟΥΣΟΥΔΑ
Για τα αδέσποτα αυτής της γης.
Πρωί πρωί σε είδα
κατσούφη και σκυφτό
σε μια εφημερίδα
στη στάση του μετρό
λιγνό σαν την ακρίδα
και τραύμα στο λαιμό
-----
Ξανά το μεσημέρι
περαστικούς κοιτάς
κανένα όμως χέρι
δεν δίνει για να φας
φυσά σ αυτά τα μέρη
αέρας απονιάς
-----
Στο χώμα η μουσούδα
και ψάχνεις φαγητό
Χριστό Αλλάχ και Βούδα
παρακαλάς γι αυτό
μια πεταμένη φλούδα
ή μια γουλιά νερό
-----
Μουσούδα μου βρεγμένη
πως ψάχνεις για τροφή
το τρίχωμά σου χλαίνη
στου κόσμου την οργή
για πες ποια ειμαρμένη
σου χρέωσε τη γη.
"Τόμπουλος Χρήστος"
-----ΕΠΟΜΕΝΟ-----
"τα θκαμ"
Ν’ ανεβς να κατεβς απ τ’ν Αθήνα
τυράννια είνι ζντανιά
ν’ αραδιις απ του Γκρίλα σ’ Μπαντίνα
απόλαυση είνι γλυκιά
-----
Πατσιαμ απ τα τόσα σιασιρτσι
κουφαλα στου λάκκου μι πας
τ’ τζεπιμ μονάχι γιμιιζντι
συνέχεια μι pass κι μι pass
-----
Μ αυτά δε γιουμίζουν τ’βούζα
αέρα πατέρα στου χερ
Ξιχνιέμι μουνάχα στα ούζα
κι αυτά να γραφτούν στου τιφτέρ
-----